selftrust's soup

About

Nie wiem gdzie jestem, ale zdaje się, że gdzieś doszłam.

Accounts

Groups

Newer posts are loading.

You are at the newest post.
Click here to check if anything new just came in.

March 08 2012

→ a-s-p-rickman.tumblr.com

Reposted from

AlanRickman via

william

#
React

Reposted from

batgirl via

william

#
React

Reposted from

nieprzytomny via

william

#
React

Reposted from

yogimccartney via

william

#
React

Reposted from

lemisz via

william

#
React

→ poisonwasthecure.tumblr.com

Reposted from

Bluepoppy via

william

#
React

→ www.flickr.com

Białystok, Poland

Reposted from

william

#
React

“ Znał kształty południowych chmur o świcie dnia trzydziestego kwietnia tysiąc osiemset osiemdziesiątego drugiego roku i mógł porównać je ze wspomnieniem żyłek na okładce książki, którą widział raz tylko, i z kształtem spienionych fal, które wzbudziło wiosło na rzece Rio Negro w przeddzień bitwy pod Quebracho. Nie były to wspomnienia proste; każdy obraz wzrokowy był związany z wrażeniami mięśniowymi, termicznymi itd. Mógł odtworzyć wszystkie sny, wszystkie półsny. Dwa albo trzy razy odtworzył cały jeden dzień; nie zaistniała ani jedna wątpliwość, ale każde odtworzenie wymagało całego dnia. Powiedział mi: "Ja sam mam więcej wspomnień, niż mieli wszyscy ludzie jak świat światem". (...)

Podejrzewam jednak, że nie umiał myśleć. Myśleć to zapominać o różnicach, uogólniać, tworzyć abstrakcje. W przeładowanym świecie Funesa były tylko szczegóły, prawie bezpośrednie. ”

— Jorge Luis Borges, Pamiętliwy Funes, 1956